فتنه از ساحت عدل تو هراسان گذرد

مومن ار نایره قهر تو بیند به بهشت

حالی از هول سراسیمه به نیران گذرد

بس که لاحول همی خواند و برخویش دمد

همچو دزدی که نماید ببر شحنه گذار

گرگ در عهد تو چون از بر چوپان گذرد

گذرد آنچه به چرخ از فزع شوکت تو