هی آه کشید از دل و هی شکر خدا کرد

بنشست به زانوی من آنگاه ز بوسه

هر وام که برگردن خود داشت اداکرد

روی و لبم از مهر ببویید و ببوسید

گه شاکر وصل آمد وگه شاکی هجران

گه رخ به زمین سود و گهی سر به سما کرد

گه گفت و گهی خفت و گه افتاد و گهی خاست