از بس نمود لابه و از بس سلام کرد

باری نگارم آمد و بنشست و هر نفس

مستانه بر رسوم تواضع قیام کرد

وهم آمدم به پیش که دیوانه شد مگر

دزدیده کرد خنده و از دیده اشک ریخت

دل زو رمیده بدین حیله رام کرد

زخمی که تیر غمزه او زد به جان من