بر من نمود یک دم وصلش هزار سال

گیسو گشود و محفل من پرظلام کرد

آن را ز صبح روشن نایب مناب ساخت

وی را زشام تاری قایم مقام کرد

از بس زروی و موی عیان صبح و شام کرد

برجست و پیش خم شد و بر سرکشید می

از کف قرابه از گلوی خویش جام کرد