زحمت شمرد رحمت و راحت حرام کرد

گفتا ز جای خیز و برون آی و برنشین

کامروز بخت کار جهان با قوام کرد

گفتم چه موجبست که باید به جان و دل

گفتا ندانیا که شهنشاه نیک بخت

شه را روانه از ری رخت نظام کرد

و ایدون پی پذیره جهاندار ملک جم