خلق را جشنی دگرگونست گویا نوبهار

دست ساقی مایه روح روان می آورد

دست افشان پای کوبان هروشاقی ساده روی

رو به سوی درگه پیر مغان می آورد

از شمیم عطر گلشان شادمان می آورد

یا نسیم صبحگاهی مژدگانی نزد خلق

از نزول موکب شاه جهان می آورد