آشکارا هرچه از سود و زیان می آورد

مر قضا را در نظام حل و عقد روزگار

هرچه ویی اینچنین او آنچنان می آه ررد

آ سمان جز مهر وکینت ننگرد سرمایه ای

چون فلک صاحبقرانی چون ترا نارد پدید

زان سبب آسوده ات از هر قران می آورد

شاد زی شاها که دایم بر وجودت عقل پیر