گرچه نظمش نیست نظمی کش توانستی شنعد

مژده ها از جانب بخت جوان می آورد

سوی قاآنی ز روی مرحمت چشمی فکن

کز در معنی نثارت هر زمان می آ ررد

زانکه طبعش آسمان و ریسمان می آورد

لیک چون هموار در مدح تو می راند سخن

روزگارش هر دو عالم رایگان می آورد