ناریست تیغش جان شکر کز شعله طوفان پرورد

از هیبتش خصم دژم زان پیش کاید از عدم

تن را چو ماهی در شکم با درع و خفتان پرورد

ماریست کلکش کفته سر کز زهر بارد نیشکر

دستش چو بخشد مال را روزی دهد آمال را

چون دایه ای کاطفال را از شر پستان پرورد

گر حفظ ابنای بشر از حزم او یابد اثر