کاندر طوافگاه اجل پر زد

بر بام آسمان برین قدرش

ای بس که پنج نوبه چو سنجر زد

جز تیر او عقاب شنیدستی

جز تیغ او نهنگ شنیدستی

کاو همچو لجه موج ز جوهر زد

خرگاه عز و رایت دولت را