زبان از مدح دارای جهان بربند قاآنی

یکی بر جوهر ما بین که وقت کارها آمد

نه آخر بچه شیر ژیان شیر ژیان ردد

نه آخر زاده نر ا ژدها نر اژدها آ مد

که هان وقت ثنا بگذشت و هنگام دعا آمد

الا تا از مسیر هفت نجم و سیر نه گردون

گهی عیش و طرب حاصل گهی رنج و عنا آمد