گه مصافحه سرپنجگان سیمینش

که خواجه مژده که از ره یکی سفیر آ مد

هنوز داشت دوصد گام راه تا بر من

کس از دو زلف همی نکهت عبیر آمد

درون دست من از نازکی حریر آمد

چو در برش بگرفتم دو دست من لغزید

ز طرف دوشش و در یک بقل خمیر آمد