مزاج م ا همه سوزان تر از سعی ر آمد

د و سال پیشترک کاش نامه می آورد

چو عذر قافیه خواهم دریغ دیر آمد

اگر چه وقتی آمد که از حرارت تب

ولی چو آمد رنجم برفت پنداری

که پیک رحمت از گنبد اثیر آمد

مرا ز سلسله رنج و درد کرد خلاص