مهین اتابک اعظم یگانه صدر جهان

که هم به بخت جوان هم به عقل پیر آمد

فلک چگونه تواند که دم زند ز خلاف

که نظم ملکش در عهده امیر آمد

که بحر باکف رادش کم از غدیر آمد

ستاره صدرا ای آنکه جرم کوه گرن

به نزد حلم تو همسنگ یک ستیر آمد