نهیب تیغ ملک چیست بوم و جان عدو

بلندگردون بر آن قباب را ماند

سپهر توسن گویی بودکمیت ملک

که ماه یکشبه به روی رکاب را ماند

که جای ا و بر و بوم خراب را ماند

بلارکش بود الماس رنگ و آتش فعل

ولی به واقعه لعل مذاب را ماند