هرچه در خوان بقا ماحضر آمیخته اند

یک الف تره خشکیست به خوان کرمش

هر تر و خشک که در بحر و بر آمیخته اند

اجر یک روزه سگبان جلالش نبود

ابر و دریا نه ز خود اینهمه گوهر دارند

باکف داور فرخنده فر آمیخته اند

دوست سازست و عدو سوز همانا زنخست