نگار نام بتست و بتی بود مه من

به صد بلا اگرم عشق او دچارکند

هزارگونه جفا دیدم از جهان و هنوز

دلم متابعت مهر آن نگارکند

که ماه سجده بر او صد هزار بارکند

دمیده مشک خطش گویی آن دو آهوی چشم

بر آن سرست که مشک خود آشکارکند