آنکه ظقث در فصاحت م ء یه بر سحبان کند

آسمان فضل و دانش آنکه از باران فضل

ذره را خورشید سازد قطره را عمان کند

آ نکه رایش در اصابت خنده بر بیضا زند

آنکه نبال خلافش بر تن اهل نفاق

صد هزاران تیر توزی از رگ شریان کند

آنکه معمار رضایش از پی اهل وفاق