بی نیازش زاکتساب رنج هر روزی کند

سنگلاخ کوهساران را تواند زیر پای

باد رفقش نرمتر از قاقم و توزی کند

ای که هر کس یاد جودت کرد یزدان تا به حشر

گر بخواهد پیر عقلت دانش آموزد خطاست

طفل نتواند به لقمان حکمت آموزی کند

چنگ عزراییل گویی در دم شمشیر توست