یوسف اگر به چاهی وقتی نهفت چهر

برجرم روشنش زره از مشک تر بود

چندان که وصف خوبی یوسف نموده اند

ستوار نایدم که ز تو خوبتر بود

چاهی ترا به گرد زنخ مستتر بود

یاقوت را به گونه همی ماند آن دو لب

الا که در میانش دو رشته گهر بود