خرم غمی که مایه چندین هنر شود

با آنکه از غم تو به عالم شدم علم

هر روز حال من علم الله بتر شود

د ل رند و لاابالی و شیدا شد از غمت

تو دل بری و رو زی ما خون دل بود

تو می خوری و قسمت ما دردسر شود

گویی دو چشم من شمری پر کواکبست