هر شب که بی رخ توکواکب شمر شود

تو دل بری و رو زی ما خون دل بود

تو می خوری و قسمت ما دردسر شود

گویی دو چشم من شمری پر کواکبست

آیی شبی به دامنم ای کاش مر مرا

تا دامنم ز سروقدت کاشمر شود

زی مرز غاتفر به ساحت چرا رویم