تو گویی ارغنون بستند بر هر شاخ و هر برگی

بهار آمدکه ازگلبن همی بانگ هزار آید

به هر ساعت خروش مرغ زار از مرغزار آید

ز بس بانگ تذرو و صلصل و دراج و سار آید

بجو شد مغز جان چون بوی گل از گلستان خیزد

بپرد مرغ دل چون بانگ مرغ از شاخسار آید