خروش عندلیب و صوت سار و ناله ی قمری

ز بس بانگ تذرو و صلصل و دراج و سار آید

بجو شد مغز جان چون بوی گل از گلستان خیزد

بپرد مرغ دل چون بانگ مرغ از شاخسار آید

گهی ازگل گهی از سروبن گه از چنار آید

تو گویی ساحت بستان بهشت عدن را ماند

ز بس غلمان و حور آنجا قطار اندر قطار آید