همان خوب کردی تو کردار زشت

بدو گفت موبد که نوشه بدی

پدیدار شد نیکوی از بدی

بفرمان ز دوزخ توکردی بهشت

چنین گفت خسرو که شیرین بشهر

چنان بد که آن بی منش تشت زهر

کنون تشت می شد به مشکوی ما