چنین گفت خسرو که شیرین بشهر

پدیدار شد نیکوی از بدی

بفرمان ز دوزخ توکردی بهشت

همان خوب کردی تو کردار زشت

چنان بد که آن بی منش تشت زهر

کنون تشت می شد به مشکوی ما

برین گونه پربو شد ازبوی ما