با خوف و با رجا گفتم کیی هلا

آسیمه سر دوان رفتمش بر اثر

هم برگمان غیر اندر دلم هراس

هم با خیال یار اندر سرم بط ر

کاین وقت شب گذشت نتوان به بوم و بر

دزدی و یا قرین در صلح یا به کین

باری که یی چه یی بنمای و برشمر