وان رشک حور عین از شیشه ی بلور

خاکش شود سمن سنگش شود گهر

زان می که جسم ازو یکسر خرد شود

نارفته در گلو نگذشته در جگر

در جام زر فکند آن لعل معصفر

چون خورد ساغری پر کرد دیگری

بر من بداد و گفت ای مرد هوشور