در عهد چون تویی بردن چنین خطر

ایدون که درکف یزدان ودیعه هشت

آمال انس و جان ارزاق جانور

دورست چون منی ، هشیار نکته دان

با آن که در سخن همواره کلک من

ریزد به یک نفس یک آسکون غرر

گاه حساب مال صفرست دست من