یک جای جمع گشت تفاریق صنع او

وی نطقت از حلاوت رزاق نیشکر

نقش جمال خویش پراکنده در رقم

بر لوح کن فکان قلم صنع دادگر

آن لحظه کافرید ترا واهب الصور

پیوسته چون کمان دهدش چرخ گوشمال

هر کاو چو نی نبندد در خدمتت کمر