روزی که باد قهر تو بر خاک بگذرد

هر کاو چو نی نبندد در خدمتت کمر

ازکام روز مهر تو مشکین جهد نفس

از خاک گاه جود تو زرین دمد شجر

آب روان جهد عوض آتش از حجر

مرغی که بی رضای تو پرد ز آشیان

زنجیر آهنین شودش بر به پای پر