آنجاکه هست ذکر عدوی تو در میان

آب روان جهد عوض آتش از حجر

مرغی که بی رضای تو پرد ز آشیان

زنجیر آهنین شودش بر به پای پر

وانجا که هست روی حسود تو جلوه گر

حسرت خورد دو دیده بینا به چشم کور

شنعت برد دو گوش نیوشا ز گوش کر