گه پای تا به سر همه چشمت چون زره

شنعت برد دو گوش نیوشا ز گوش کر

تا بنگرد جمال ترا هر شب آسمان

تا بشنود صفات ترا نیز هر سحر

گه فرق تا قدم همه گوشست چون سپر

گر بوالبشر لقب نهمت بس شگفت نیست

کامروز خلق را به حقیقت تویی پدر