کافزون شود ز دیدن او خلق را عبر

در عهد دولتت نگدازد ز غصه کس

جز شمع مجلس تو که بگدازدش شرر

گرچه درین گداختن از اصل حکمتی است

خواهی به خلق باز نمایی که مرد را

در زجر جسم اجر روانست مستتر

فرهاد بیستون را از پیش برنداشت