خهی هرچه خواهی ز چرخت میسر

عجبتر که آن بادبانست ساکن

ولی لنگرش بادبان وار رهور

زهی هرچه جویی ز بختت مسلم

زگردون جلال تو صد باره افزون

ز هستی رواق تو یک شبر برتر

مگر خون همی گرید از هیبت تو