پرندوش من مرگ را خواب دیدم

شود درع یک لخت مانند مغفر

ز عکس لبت هر زمان کاب نوشی

شود جام بلور یاقوت احمر

برهنه تن و خون چکان و مجدر

تنش همچو کشتی لبالب ز جانها

فرومانده در ژرف بحری شناور