چون خو ر که جهان گیرد بی نصرت انجم

شد مشتهر از نصرت او مذهب جعفر

اقلیم خراسان که در آن شیر هراسان

یک ره چو خور آسان بدو مه کرد مسخر

بگرفت جهان را همه بی یاری لشکر

ای گرز تو چون بخت نکوخواه تو فربه

ای تیغ تو چون جسم بداندیش تو لاغر