وز ایوان او کرد زندان اوی

بیازرد زو شهریار بزرگ

که کودک جوان بود و گشته سترگ

پر از درد شد جان خندان اوی

هم آن را که پیوسته اوبدند

گه رای جستن براو شدند

بسی دیگر از مهتر و کهتران