زین قصر شه و کوی گدا هر دو منور

تو ابری و چون ابر زند کله به گردون

تو مهری و چون مهر کند جلوه ز خاور

زان شاخ گل و برگ گیا هر دو مطرا

تا آب به حیلت نشود سوده به هاول

تا باد به افسون نشود بسته به چنبر

بخت تو فروزنده تر از بیضه بیضا