از بوی مل و رنگ گل و نکهت سنبل

در حقه بیجاده نهان نافه اذفر

گل گشته نهان در عقب شاخ شکوفه

چون شاهد دوشیزه یی اندر پس چادر

مجلس همه پر غالیه و بسد و عنبر

وقتست که در روی در آید کره خاک

چون شاخ گل از نغمه مرغان نواگر