در گوش گل سرخ فرابرده چرا سر

از لاله چمن تا سپری معدن مرجان

از ژاله دمن تا نگری مخزن گوهر

خار ار نبود گرم سخن چینی بلبل

از آب روان عکس گل و لاله پدیدار

زانگونه که عکس می گلرنگ ز ساغر

دل گر به بهاران شده خرم عجبی نیست