باس تو نگهداشته ناموس خلایق

هست از فزع جود تو باگونه اصفر

جز تیغ تو که چشمه فتحست که دیده

ناری که شود جاری از آن چشمه کوثر

چندان که اگر سیرکنی در همه کشور

یک قابله اندرگه میلاد موالید

از شرم پسر را نکند فرق ز دختر