شاها ملکا دادگرا ملک ستانا

از خاره و پولاد فروزان شود آذر

دریا شود از تف حسام تو چنان خشک

کز ساحت او بال ذبابی نشود تر

ای بر ملکان از ملک العرش مظفر

امروز به بخت تو بود نازش اقلیم

امرو ز به تخت تو بود بالش کشور