گردون به همه فر و جلالت نزند بر

پیریست جوانبخت که از بخت جوانش

گیهان کهن سال جوانی کند از سر

صدریست قدر قدر که با جاه رفیعش

نوک قلمش صید کند جمله جهان را

چون چنگل شاهین که کند صید کبوتر

در پیکر اقلیم تو جانیست مجسم