چون چهر من از ثابت و سیاره مجدر

زانرو که یقین داردکز فرط عنایت

در خلد ترا جای دهد ایزد داور

تا صفحه گردون به شب تار نماید

خاک ه دمت باد چو روی من وگردون

پر آبله از بوسه شاهان فلک فر