صد قرن پیش از آنکه شود خاک سم و زر

میرا سپهر مرتبتا جز کف تو نیست

صورت پذیر گردد اگر فیض دادگر

از حرص جود دست تو قسمت کند به خلق

از شوق بذل طبع تو بی منت صدف

هر قطره یی دهد به هوا صورت گهر

در چشم ملک صورت کف و بنان تو