گر ز یکی شمع صد چراغ فروزند

بود دو عالم در آن دو حرف مستر

هست ز یگ نور پاک ایزد ذوالمن

ذ ات تو و حیدر و بتول و پیمبر

نور نخستین بود که گشته مکرر

ورنه چرا نورها ز هم نکنی فرق

چون شود از صد چراغ خانه منور