لیک چو نامحرمست دیده عامی

سرو دلارای باغ حیدر صفدر

گرچه نمردی و هم نمیری ازیراک

جانی و جان را هلاک نیست مقرر

بکر سخن به نهفته در پس چادر

بس کن قاآنیا ثنای کسی را

گثن ملک العرش مادحست و ثناگر