مرکز که همی دایره را گیرد در بر

تو مرکز حسنی و ملک دایره جود

زان است تو را جا به دل شاه دلاور

شه را تو به برگیری و بسیار عجیبست

گویند ملک می نخورد پس ز چه بوسد

لبهای تو کش نشوه ز می هست فزونتر

در دفتر اگر وصف عفاف تو نگارند