ز تیغ لاغرش فربه ز خت فربهش لاغر

جهاندار و کنارنگی که ذات بی زوال او

قوام نه عرض یعنی که نه افلاک را جوهر

جهانداری که شد پهلوی ملک و پیکر اعدا

ز تیغش یادی و ولوال اندر ساحت سقسین

زگرزش ذکری و زلزال اندر مرز لوهاور

شود از اهتزاز باد گرزش نه فلک فانی